1-6-2011
Beheer van bosranden en graften positief voor bedreigde hazelmuis 
De bedreigde hazelmuis in Gulpen-Wittem en Vaals lijkt voorzichtig te profiteren van het beheer dat in de afgelopen jaren met medewerking van bewoners uitgevoerd is aan onder meer de randen van bossen en houtsingels. Vanaf 2006 sluit IKL beheerovereenkomsten af met particulieren en boeren. Op basis van de medewerking wordt gericht gewerkt aan de achteruitgang van de hazelmuis. In 2002 werden 20 nesten van de hazelmuis in een specifiek telgebied gevonden. In 2009 ging het om het dubbele aantal. Naast de hazelmuis profiteren legio andere soorten als de levendbarende hagedis, dagvlinders en vogels als de grauwe klauwier van de beschermingsmaatregelen.
De hazelmuis is in ons land een grensgeval. Het dier komt in Nederland alleen nog voor in het uiterst oostelijk puntje van ons land: het Vijlenerbos en andere bossen en aanpalende landschapselementen in het gebied tussen Epen en Gulpen. Naar schatting leefden er in 2005 nog hooguit 500 dieren. Sinds de vorige eeuw is het leefgebied van deze slaapmuis met de helft afgenomen. Naar verwachting zou de achteruitgang in snel tempo doorgaan als er geen gepaste maatregelen getroffen zouden worden gericht op een verdere uitbreiding van het leefgebied.
Het verdwijnen van met struwelen en bramen begroeide randen van bossen en weilanden is een van de oorzaken van het verdwijnen van de hazelmuis. Indien deze stroken met bramen en andere struiken in de zomerdag gemaaid worden gaan de nesten van dit nachtdier verloren. De hazelmuis bouwt in de nazomer nesten van bladeren en gras in bramen en andere bes- en vruchtdragende struiken zoals sleedoorn, kardinaalsmuts en Gelderse roos. In die nesten zitten in de maanden september tot november jongen. Het maaien van randen langs bossen, holle wegen en andere lijnvormige landschapselementen in voorgaande jaren leidde tot een verlies van het leefgebied en sterfte onder de hazelmuizen.
Om de verdere achteruitgang van de hazelmuis te stoppen stelde IKL-Limburg in opdracht van de provincie Limburg in 2006 een actieplan op voor de hazelmuis. Als onderdeel van dit plan werden eigenaren van akkers en weilanden in de buitengebieden van Gulpen-Wittem en Vaals benaderd met de vraag of ze tegen betaling een bijdrage wilden leveren aan het herstel van het leefgebied van de hazelmuis. Die aanpak is ten dele succesvol. De ontwikkeling van zogenaamde struweelbegroeiingen komt vooral op gang in de randen van bossen en landschapselementen die op het zuiden en oosten gelegen zijn, uitgerasterd zijn en niet gemaaid of begraasd worden.
Omdat deze struwelen niet van vandaag op morgen tot ontwikkeling komen, moeten de effecten over de langer termijn worden bekeken Uit de telling van 2009 blijkt in ieder geval dat het aantal nesten duidelijk verdubbeld is ten opzichte van 2002. Het uit de productie nemen van grasland langs bosranden en graften heeft overigens alleen zin als er voor een langere periode zicht is op het te voeren beheer.
|
De bruinoranje hazelmuis is gemakkelijk te herkennen aan de lange dichtbehaarde staart. De kop-romp is zes tot negen centimeter lang. De staart vijf tot acht cm. Het dier heeft een voorkeur voor afwisselende loofbossen, maar leeft ook in de aangrenzende houtwallen en graften. In het voorjaar en de zomer leven ze voornamelijk in de kronen van bomen en struiken waar ze zich voeden met bloesem, knoppen en insecten. In het najaar zoeken ze de struwelen langs de bosranden op, waar ze zich voeden met noten en bessen. Tussen augustus en oktober planten ze zich voort. Een worp bestaat uit drie tot zeven jongeren. Van oktober tot april-mei houden ze hun winterslaap in een dicht gevlochten nest in de strooisellaag op de grond, onder mos, boomwortels of houtblokken. Daarvoor trekken ze dwars door het bos van de warme zuidhellingen naar de vochtige noord en noordwest-hellingen. |
Lees verder :
Hazelmuis en beheer van het leefgebied
Meer informatie stichting IKL : 0475 – 386 430 of Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.
   |
