In het weiland aan de bovenzijde van de graft (een beboste steilrand) zijn in het verleden sporen van aardewerk gevonden uit de Romeinse tijd. Archeologen nemen aan dat er in de ondergrond nog meer sporen te vinden zijn die kunnen duiden op bewoning, bijvoorbeeld in de vorm van een villa-complex. In de directe nabijheid ligt vermoedelijk de Romeinseweg tussen Luik en Maastricht wat de ligging van een villa aannemelijk maakt.

IKL voert een grondige dunning aan de graft uit, waarmee voorkomen wordt dat de bomen omwaaien en het monument beschadigen. De exacte archeologische betekenis van het gebied is nog steeds niet bekend. De waarden liggen onder het maaiveld, beschermd door een dunne laag grond. Echter de bomen reiken met hun wortels tot in het monument. Bij windworp bestaat de kans dat de ondergrond door de ontwortelde kluit beschadigd wordt.

Bij het hakhoutbeheer worden de bomen aan de voet afgezaagd, waarna ze weer opnieuw uitschieten. Na verloop van tijd ontstaat hierdoor een dichte structuurrijke begroeiing, wat aantrekkelijk is voor de flora en fauna. Om de tien meter blijven bomen staan. Al het overige stamhout en het vrijkomend stamhout wordt afgevoerd. Na dit werk wordt over de hele lengte van de graft een nieuwe meidoornhaag geplant.

Het werk van IKL geschiedt in het kader van het POP-project Aardig Verleden Limburg en wordt uitgevoerd met steun van de provincie Limburg, Europa en de gemeente Eijsden-Margraten.


Noot voor de redactie
Voor meer informatie: stichting IKL 0475 -386 430